تلی از ته سیگار

حالم بده

دلم

کمرم

پام

دستهام

انگار ایستاده کسی روی شصتهام

سی ساعته که خواب سراغم نیومده

عکسی کجم که قاب سراغم نیومده

مثل کپک جوانه زده غصه بر تنم

باور نمی کنم خودمم که خودم منم

هی فکر می کنم که چه گندی زدم مگه ؟

اصلا خودم شبیه به حالم بدم مگه ؟

هی فرت و فرت چایی و سیگار و شاش و قند

دست خودم که نیست که

حالم بده

نخند .

گریه نمی کنم

فقط این بغض لعنتی

آه آه آه آه

همین بغض لعنتی

مثل شلیل کرم زده

مانده در گلوم

نه

این تو نیستی که نشسته ست رو به روم

تو چشم های خیره ی مضحک نداشتی

تو دست های زخمی مهلک نداشتی

انگشت های داغ تو تاول نداشتند

با شانه های یخ زده کل کل نداشتند

با تو

چه دور می شدم از لحظه های شوم

نه

این تو نیستی که نشسته ست رو به روم

اما ببینم این که همان خال پای توست

از تندی اش که کم بکنیم این صدای توست

تو فرق کرده ای ؟

تو که ...

یا من عوض شدم ؟

رو راست نیستم دو سه سالی ست با خودم

هی خاطرات خوب و بدم می رن و میان

از جون ذهن نفله ی من باز چی می خوان ؟

برگرد دختر زبل لب لواشکی

عمری نکرده ام که بمیرم یواشکی

حالم بده

دلم

کمرم

پام

دستهام

بسه خدا

بلند شو از روی شصت هام 

برت که بگردانیم

دیگر شبیه آل پاچینو نیستی

حتی اگر ریش هایت را تا ته زده باشند

( زده باشندت آنقدر

که یادت برود

بلندگو به حنجره ایستاده بودی

و دوستانت

نشسته

به احترام این و آن

روزی سه بار سکوت می کردند

سکوت می کردیم )

بچه هایمان اما

از عطر خوش زن

صرفا

به یاد تو می افتند

و اینکه چقدر آل پاچینو شبیه تو نیست

پیشبیم

پیروز هم می شویم

تنها دخول

بر معشوقه ای قدیمی آرامم می کند

که سرخی اش توت فرنگی باشد

و ناله هایش یاد آور سکانس آخر مونیخ

که حافظ را از بر باشد

و در پیاله

فیلم جان کندن ندا را ببیند

و اگر دق نکرد

رد شود از تایر دنا

که رد شده از دماوند .

تاسوعاشورش را در آورده اید .

تابلو ها !

حماقت

هوش نیست

حتی دروغ نیست

که مخفی اش کنید .

من حتم دارم شما حتی موزه نمی شوید

باغ وحشی تمام شیشه ای می شوید

که در آن تمام داشته هاتان می شکند .

بله

خدا بزرگ تر است

اما سرنوشت هیچ قومی را ...

نه

خدا سرنوشت هیچ قومی را ...

اما بزرگ تر است

نه ابرهای پخته ی اهواز

نه نفت های سوخته ی آبادان

تهران

قم

غم

نمی خورم

غم

می خورَدَم

شما گاوید

ما سبزیم

سبزه نیستیم

سرویم

فکر چریدنمان را از زیر شاخهاتان بیرون کنید .

نازک ترین کاندوم جهان هم

آهی از آه هایت نمی کاهد .

گرم دمت

وادارم کن

به خوب بودن

به شعر گفتن

به سوپ خوردن

وادارم کن به بوسه

دهنم بعد ‌ ِ این همه سیگار

هنوز مزه ی لب های تو را می دهد

ماه

و خورشيد .

اينها

تنها

دو تا از چيزهايي هستند

كه با ديدنشان دلتنگت مي شوم

از بالای پله ها

تا پایین پله ها

هجده ثانیه طول می کشد

که هشت دقیقه اش

به تماشای تو می گذرد

که آن وسط نشسته ای

( در ضمن

خوش حالم که از چشم های خسته ات حدس می زنم

پای صندوق به میر حسین رای دادی

و در خیابان سر حرفت ماندی )